اعتراضات برخي فعالان دانشگاهي به تفكيك جنسيتي در برخي دانشگاه‌ها هر سال تكرار مي‌شود. تا 10 سال پيش اعتراض‌ها به تصميمات برخي مراكز دانشگاه آزاد بود اما اين اعتراضات از دو، سه سال پيش به دانشگاه‌هاي دولتي مراكز استان‌ها كشيده شده است. 

البته پيش از اين دانشگاه‌هاي مردانه و زنانه در ايران تاسيس شده‌اند و در برخي موارد ميان دانشگاه‌هاي معروف ايران جا گرفته‌اند. دانشگاه دخترانه‌ الزهرا(س) نمونه آنهاست. دانشگاه امام حسين(ع) هم پسرانه است، دانشگاهي مانند امام صادق(ع) هم هر دو جنس را پذيرش مي‌كند، اما محيط‌هاي آموزشي منفكي براي آنها در نظر گرفته است. يك سال پيش فاطمه آجرلو از بررسي طرح تفكيك جنسيتي دانشگاه در مجلس خبر داده بود. 

هرچند برخي ديگر از نمايندگان مجلس و حتي وزير علوم دولت نهم نسبت به آن موضع گرفتند و به ظاهر مسكوت ماند اما از شواهد پيداست كه طرح دانشگاه‌هاي تك‌جنسيتي اجرا مي‌شود. 

حجت‌الاسلام فضل‌علي، نماينده ولي‌فقيه در دانشگاه خواجه ‌نصرالدين طوسي در گفت‌وگو با ايلنا جمله‌اي تامل‌برانگيز بر زبان مي‌آورد: «‌وضعيت دانشگاه‌ها افتضاح است ما حتي در دانشگاه‌ها شاهد هستيم كه فرزندان خانواده‌هاي مذهبي هم گرفتار دوستي‌هاي نامناسب مي‌شوند. بالاي 90 درصد دخترها و پسرهاي جوان چه مذهبي و چه غيرمذهبي در دانشگاه‌ها با هم دوست هستند و اين خطر جدي است.» 

او در توصيف روابط دختران و پسران در دانشگاه‌ها از خاطرات خود مثال مي‌آورد: «در چند سالي كه در دانشگاه‌هاي كشور حضور داشته‌ام خاطرات بسيار تلخي از روابط دخترها و پسرها دارم. بسيار مشاهده شده است كه يك خانواده با هزار اميد و آرزو فرزند خود را به دانشگاه مي‌فرستد كه درس بخواند، مدرك بگيرد و به شهر خود بازگردد اما اين خانواده‌ها هرگز به آرزوي خود نرسيده‌اند و فرزند آنها در وادي نامناسبي گرفتار آمده است و اينها همه ناشي از دوجنسيتي بودن دانشگاه‌هاست.» 

اوايل انقلاب كه برخي از مسئولان وقت تصميم گرفتند كلاس‌هاي دانشگاهي را تفكيك كنند، امام خميني(ره) در مخالفت با آن جمله تاثيرگذاري به زبان آوردند: «اگر قرار است بين دخترها و پسرها ديوار بكشيد،‌ دانشگاه‌ را تعطيل كنيد.» اين جمله معروف همچنان در خاطر بسياري از مسئولان مانده است. نماينده ولي‌فقيه در دانشگاه خواجه‌نصير درباره تفسير خود از اين جمله مي‌گويد: «ما نيز با ديوار كشيدن بين دختر و پسر مخالف هستيم زيرا معتقديم انسان نسبت به آنچه از آن منع شود ترس بيشتري از آن به خرج مي‌دهد، منظورمان اين نيست بلكه ما مي‌گوييم بايد در رابطه با جداسازي دخترها و پسرها در دانشگاه‌ها كار كارشناسي صورت بگيرد و سپس براي آزمايش اين اقدام در برخي از دانشگاه‌ها عملياتي شود. وقتي به حوزه‌هاي علميه كه تك‌جنسيتي هستند نگاه مي‌كنيم مي‌بينيم درصد خطا، گناه و اشتباه در آنها بسيار پايين‌تر از دانشگاه‌هاست و اين به مدد آن است كه در آنجا فضاي سالمي براي تحصيل مهيا شده است. مشاهده كرده‌ام كه فضاي حوزه‌هاي علميه بسيار سالم است اما در دانشگاه‌ها حتي شاهد بودم كه پسري موي دختري را مي‌بافد و هزار و يك ادا و اطوار از خود درمي‌آورند.» 

او دانشگاه‌هاي مختلط را چنين تفسير مي‌كند: «تحصيل دانشجويان دختر و پسر به صورت مختلط در دانشگاه‌ها باعث به وجود آمدن دوستي‌هايي مي‌شود كه عوارض خطرناكي به دنبال دارد. اگر گوشت را جلوي گربه بيندازي غيرممكن است كه گربه گوشت را نخورد. ما با اختلاط دختر و پسر در دانشگاه‌ها مخالفيم. دختران و پسران جوان غريزه، غضب و شهوت دارند بنابراين هيچ وقت روابط آنها عادي نمي‌شود. در دانشگاه‌هاي دوجنسيتي همه‌چيز از اين آغاز مي‌شود كه دختر و پسر در يك كلاس كنار يكديگر درس مي‌خوانند، دختر با يك لبخند، پسر را مي‌دزدد و از همين روابط است كه به جاهاي خطرناك مي‌رسند.» 

اما نظر مشابه را معاون پژوهشي نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه‌ها هم دارد. به عقيده حبيب محمدنژاد رابطه‌اي بين موفقيت دانشجوها و اختلاط جنسيتي وجود ندارد و چنين نيست كه اختلاط جنسيتي باعث موفقيت تحصيلي دانشجويان شود او البته با دانشگاه تك‌جنسيتي مخالف است و براي اين مخالفت از دانشگاه امام صادق (ع) مثال مي‌آورد: «در برخي از دانشگاه‌ها مانند دانشگاه امام صادق(ع) كه جداسازي جنسيتي صورت گرفته است، ميزان موفقيت دانشجوها بالاست اما در دانشگاهي مانند دانشگاه الزهرا كه تك‌جنسيتي است دانشجوها موفق نيستند. اين موضوع در اذهان تداعي‌كننده اين است كه تفكيك جنسيتي علت بروز عدم موفقيت دانشجويان است در حالي كه اين نظر صحيح نيست. مساله اين است كه دانشگاه الزهرا(س) دانشگاه ضعيفي است. براي اينكه اثرات جداسازي جنسيتي را بر ميزان موفقيت تحصيلي بيازماييم بايد دانشگاه‌هايي مانند دانشگاه‌هاي تهران، صنعتي‌شريف يا شهيد بهشتي كه رتبه علمي مناسبي دارند و استادان موفقي در آنجا تدريس مي‌كنند مورد آزمون قرار گيرند تا بتوانيم در رابطه با جداسازي جنسيتي و تاثير آن بر آموزش دانشجويان اظهارنظر كنيم.»
 
او همچنين تلويحا از تفكيك جنسيتي در دوران آموزش عمومي انتقاد مي‌كند: «جوان‌هاي ما در سنيني كه مي‌توانند بدون هيچ تحريك‌كننده‌اي در فضاهاي علمي با هم ارتباط داشته باشند يعني در دوره ابتدايي تا دبيرستان از هم جدا هستند و مهارت‌هاي با هم بودن را فرا نگرفته‌اند اما در سيستم دانشگاهي زماني كه تحريك‌كننده‌هاي جنسي بسيار زيادي براي يك جوان وجود دارد، دختران و پسران را با هم مختلط مي‌كنيم و در يك فضاي آموزشي قرار مي‌دهيم بنابراين به‌طور طبيعي شاهد افت تحصيلي دانشجويان مجرد هستيم. دانشجويان مجرد بعد از قبولي در كنكور و ورود به دانشگاه، نوسانات تحصيلي فراواني را تجربه مي‌كنند كه روان‌شناسان معتقدند اين نوسانات به دليل وجود روابط غيرعلمي در بين دانشجويان است بنابراين اگر بتوانيم محيطي آرام براي هر جنس ايجاد و محيط علمي‌تري را براي آنها فراهم كنيم گمان مي‌رود پيشرفت‌هاي تحصيلي فراواني را شاهد باشيم.» 

با اين حال محمدنژاد مي‌گويد، حرف از تفكيك جنسيتي دانشگاه‌ها، اظهارنظري غيرعلمي است: «هر كسي كه در موضوع جداسازي دانشگاه‌ها، تك‌جنسيتي شدن دانشگاه‌ها يا اختلاط دانشجويان صحبت مي‌كند به نظر من غيرعلمي حرف مي‌زند چون هنوز در كشور مساله دانشجوهاي دانشگاه‌هاي تك‌جنسيتي و جداسازي جنسيتي آزمون نشده است بنابراين نمي‌توان پيش‌بيني كرد كه چه اتفاقي بعد از جداسازي جنسيتي مي‌افتد.»
مرجع : تهران امروز